Φλώρινα 2020
Μια ξεχωριστή εκδρομική εμπειρία βίωσαν όσοι βρέθηκαν με τη ΔΩΔΩΝΗ και στην αποκριάτικη εξόρμησή μας στη Δυτική Μακεδονία και ειδικότερα στη Φλώρινα από το Σάββατο 29 Φεβρουαρίου μέχρι την Καθαρή Δευτέρα 2 Μαρτίου 2020.
Μετά την αναχώρησή μας από τον Πειραιά το Σάββατο 29 Φεβρουαρίου, το πρωί και με στάσεις κατά τη διαδρομή φτάσαμε στην Κοζάνη, όπου κατά την ολιγόωρη παραμονή μας στην Μακεδονική αυτή πόλη προσκυνήσαμε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου, κτίσμα του 17ου αιώνα, που έχει σημαντικές τοιχογραφίες, ξυλόγλυπτο τέμπλο και το καμπαναριό του – σύμβολο της Κοζάνης, ενώ είδαμε αξιόλογα διατηρητέα κτήρια της πόλης, όπως της Εθνικής Τράπεζας, το “Βαλταδόρειο” γυμνάσιο και το ξενοδοχείο “Ερμιόνειον”. Περπατήσαμε στην κεντρική πλατεία Νίκης, που ξεχωρίζει το επιβλητικό κωδωνοστάσιο της με το τετράπλευρο ρολόι. Ορισμένοι δε είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν το Ιστορικό, Λαογραφικό και Φυσικής Ιστορίας Μουσείο Κοζάνης που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Το απόγευμα αφού περάσαμε από την Πτολεμαΐδα και το Αμύνταιο, καταλήξαμε στη Φλώρινα, την πόλη της Μακεδονίας, πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού, χτισμένη σε υψόμετρο 687 μέτρων. Μετά την τακτοποίηση μας στο ξενοδοχείο “King Alexander” είχαμε ελεύθερο το υπόλοιπο της ημέρας να περπατήσουμε στον Σακουλέβα, το ποτάμι που διασχίζει τον οικισμό της Φλώρινας και είναι το πεδίο αναφοράς της πόλης. Στις όχθες του, είναι χτισμένα τα ομορφότερα κτίρια της καθώς και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Παντελεήμονα. Μας δόθηκε η δυνατότητα να περπατήσουμε στη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου, το δεύτερο “ισχυρότερο” οικιστικό πυρήνα, μετά το ποτάμι, που βρίσκονται το Δημαρχείο, η Περιφέρεια, τα Δικαστήρια και το κτήριο της Εθνικής Τράπεζας που μοιάζει με εκκλησία, φτιαγμένο το 1930 σε ρυθμό νεοβυζαντινό. Στη βραδινή μας διασκέδαση σε κέντρο διασκεδάσεως στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα, εκτός από τα ιδιαίτερα και παραδοσιακά εδέσματα, το κέφι και το καλό κρασί ήταν οι καλύτεροι σύμμαχοι ώστε να περάσουμε μια πολύ όμορφη βραδιά.
Την Κυριακή 1 Μαρτίου υποδεχθήκαμε το μήνα κάνοντας την περιήγησή μας στο νομό της Φλώρινας ξεκινώντας από το Πισοδέρι με το χιονοδρομικό του Κέντρο κι από εκεί για τις Πρέσπες. Τον εθνικό δρυμό που απέχει 45 χλμ. από την πόλη της Φλώρινας μέσω μιας διαδρομής που είναι μαγευτική όλες τις εποχές με θέα κατάφυτα απέραντα βουνά. Αρχικά μεταβήκαμε στη λίμνη Μικρή Πρέσπα που προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ ως μοναδικός υγροβιότοπος και περπατώντας μέσω της πλωτής πεζογέφυρας (650 μ.), φθάσαμε στο νησάκι του Αγίου Αχιλλείου, το οποίο έχει λιγοστούς κατοίκους και είναι ένα από τα ομορφότερα και λιγοστά λιμναία χωριά που κατοικούνται. Στο νησί επισκεφθήκαμε την εκκλησία του Αγίου Αχιλλείου (10ου αι.) και το χώρο όπου φιλοξενούνται κάθε χρόνο οι πολιτιστικές εκδηλώσεις «Πρέσπεια». Σε ένα τέτοιο χώρο το λιγότερο που είχαμε να κάνουμε ήταν να ρίξουμε ένα χορό. Εμείς ρίξαμε δύο μιας και βρεθήκαμε στο στοιχείο μας. Ακολούθως μεταβήκαμε στη λίμνη Μεγάλη Πρέσπα, που βρίσκεται σε μια μοναδική σε ομορφιά τοποθεσία με πανάρχαια ιστορία και προστατεύεται από ελληνικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς συμβάσεις και στο παραδοσιακό χωριό Ψαράδες που βρίσκεται στην όχθη της λίμνης. Μας δόθηκε η δυνατότητα να κάνουμε μια βαρκάδα για να δούμε τις μεταβυζαντινές νωπογραφίες στους βράχους και τα χτισμένα στις απότομες πλαγιές της λίμνης ερημητήρια αλλά και να θαυμάσουμε την πλούσια πανίδα της περιοχής, καθώς συγκεντρώνει μεγάλους αριθμούς υδρόβιων και παρυδάτιων πτηνών. Βέβαια δεν μείναμε ασυγκίνητοι μπροστά στις πίτες και τα κεμπάπια, τα παραδοσιακά εδέσματα της περιοχής συνοδευόμενα από καλό κρασί. Το απόγευμα βρεθήκαμε στο Νυμφαίο. Ολόκληρο το χωριό αποτελεί ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό παράδειγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και για το λόγο αυτό έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Τόσο η οργάνωση των κοινόχρηστων χώρων με τα καλοδιατηρημένα πέτρινα καλντερίμια, όσο οι μορφές των πετρόκτιστων κτισμάτων μαρτυρούν τη μεγάλη οικονομική και κοινωνική άνθηση του Νυμφαίου κατά το παρελθόν. Είδαμε το πλέον επιβλητικό κτήριο του οικισμού που είναι αναμφισβήτητα η Νίκειος Σχολή, ένα κτήριο του 1928, το οποίο κτίστηκε με σχέδια που έφερε από τη Σουηδία ο καπνέμπορος Ι. Νίκου και λειτούργησε αρκετά χρόνια ως διδασκαλείο. Η βόλτα μας στη φύση, ο απογευματινός καφές μας και τα παραδοσιακά γλυκά στο χιονισμένο Νυμφαίο ήταν το καλύτερο αποτέλεσμα της ηλιόλουστης ημέρας μας στην περιοχή. Με την επιστροφή μας στην πόλη της Φλώρινας ορισμένοι συνέχισαν την περιπλάνησή τους στη Μακεδονική πόλη με τις όμορφες πλατείες όπως των Ηρώων και την κεντρική πλατεία όπου ξεκινάει ο πεζόδρομος Παύλου Μελά με πολλά καταστήματα. Σε κάποια από αυτά χωθήκαμε κι εμείς για να ολοκληρωθεί έτσι και η δεύτερη ημέρα μας στην περιοχή.
Την Καθαρή Δευτέρα 2 Μαρτίου αναχωρήσαμε για τη βάση μας, τον Πειραιά. Πρώτα όμως μας δόθηκε η δυνατότητα να περάσουμε από την Καλαμπάκα, τη Θεσσαλική πόλη, χτισμένη δίπλα στο σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο των Μετεώρων και κοντά στον Πηνειό ποταμό. Περνώντας από το Καστράκι φτάσαμε για προσκύνημα στην Ιερά Μονή Βαρλαάμ όπου κατά την επίσκεψή μας σε αυτή, αδελφός της Μονής μας μίλησε για την περίοδο που διανύουμε, αυτή της Σαρακοστής και μας ξενάγησε στους χώρους της, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι το ανδρικό μοναστήρι στα Μετέωρα χτισμένο στην κορυφή απότομου βράχου, δημιουργήθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα, αλλά το όνομά της το πήρε από τον ασκητή Βαρλαάμ, ο οποίος εγκαταστάθηκε στον βράχο τον 14ο αιώνα. Το καθολικό της μονής, αφιερωμένο στους Άγιους Πάντες, είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός αθωνίτικου τύπου και χρονολογείται από το 1541, ενώ είναι γνωστή για το σημαντικό αρχείο που διατηρεί. Το μοναστήρι είναι ένα από τα έξι που συνεχίζουν να είναι ενεργά, τα οποία από το 1988 συμπεριλαμβάνονται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Ακολούθως μεταβήκαμε στην πόλη των Τρικάλων, την πατρίδα του εμβληματικού γιατρού της αρχαιότητας, Ασκληπιού, την πόλη των πολιτιστικών θησαυρών. Κατά την ολιγόωρη εκεί παραμονή μας, μας δόθηκε η δυνατότητα για βόλτα στην κεντρική πλατεία της πόλης και στις όχθες του Ληθαίου ποταμού ενώ περάσαμε από τη πεζοδρομημένη Γέφυρα, η οποία αποτελεί σημείο αναφοράς στα Τρίκαλα. Επισκεφτήκαμε τις συνοικίες Βαρούσι και τα παλιά Μανάβικα, που συγκεντρώνουν τις καλύτερες ταβέρνες της περιοχής για να κάνουμε σε κάποια από αυτές τα παραδοσιακά “κούλουμα”.
Αργά το απόγευμα ξεκινήσαμε τη διαδρομή μας για Πειραιά, ανανεώνοντας το ραντεβού μας για την επόμενη αποκριάτικη εξόρμηση της Δωδώνης που θα είναι το Μάρτιο του 2021 στη Ζάκυνθο.